بی چیز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی چیز. (ص مرکب ) فقیر. مسکین . گدا. درویش . مفلس : اگر نیستت چیز لختی بورز که بی چیز کس را ندارند ارز. فردوسی . در این شهر بی چیز خرم نهاد یکی مرد بد نام او هفتواد. فردوسی . ترک عمل بگفتم و ایمن شدم ز عزلت بی چیز را نباشد اندیشه از حرامی . سعدی .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آس‌وپاس، بی‌نوا، تنگ‌دست، تهی‌دست، درویش، فقیر، محتاج، مفلس، مفلوک، ندار، یک‌لاقبا ≠ توانگر، چیزدار، دولتمند، غنی