بی گناهی

بی گناهی . [ گ ُ ] (حامص مرکب ) بی تقصیری و بی جرمی . (از ناظم الاطباء) : ازین بی گناهیش نخجیروار گرفتند شیون به هر کوهسار. فردوسی . ◄ برائت . (یادداشت مؤلف ) : جائی که برق عصیان بر آدم صفی زد ما را چگونه زیبد دعوی ّ بی گناهی ؟ حافظ. ◄ عصمت . (یادداشت مؤلف ) : کنون در پیش شهری و سپاهی ز من بنمود خواهد بی گناهی . (ویس و رامین ).

برائت، بی‌گنهی، معصومیت مظلومیت (متضاد: بزه‌کاری)

معصومیت، عصمت، دستان پاک، وجدان پاک، وجدان راحت، شماتت‌ناپذیری تبرا، عذر موجه، بهانه مقبول، بهانه وارد، خدشه‌ناپذیری صاف و سادگی، ناآزمودگی، کودکی، بی‌تجربگی، بی‌تزویری، خامی بی‌آزاری خلوص، پاکدامنی، پرهیزگاری فقدان فساد، فسادناپذیری، درستی آش نخورده و دهن سوخته

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی