بیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
۱ - فعل امر از آمدن.<BR>۲- (شب جم.) موافقت، همراهی کن، ملاحظه کن.<BR>۳- (عا.) برای تحقیر و توهین معمولاً با نشان دادن انگشت شست.<br>
فرهنگ فارسی معین
۱ - فعل امر از آمدن. ۲- (شب جم.) موافقت، همراهی کن، ملاحظه کن. ۳- (عا.) برای تحقیر و توهین معمولاً با نشان دادن انگشت شست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیا. [ ب َ ] (ص، اِ) پر باشد که نقیض خالی است . (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ). پر. ضدخالی . (رشیدی ). پر. نقیض خالی . (ناظم الاطباء). ◄ در خانه و در سرا. (برهان ) (ناظم الاطباء). در خانه . (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به بیا شود.