بیابان نورد

بیابان نورد. [ بان ْ، ن َ وَ ] (نف مرکب ) بیابان گرد و سفرکننده در بیابانها. (ناظم الاطباء). بیابان نوردنده . بیابان گرد : تهیدست مردان پرحوصله بیابان نوردان بی قافله . سعدی . ◄ قوی . پرطاقت برفتن در بیابانها : گزاره برد سپه را ز ده دوازده رود بمرکبان بیابان نورد کوه گذار. فرخی . بیابان نوردی چو کشتی بر آب که بالای سیرش نپرد عقاب . سعدی (بوستان چ یوسفی ص ٩٠).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی