بیابان گرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گَ) (ص مر.) بدوی، چادرنشین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گَ) (ص مر.) بدوی، چادرنشین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیابان گرد. [ گ َ ] (نف مرکب ) کسی که در بیابان زیست میکند. صحراگرد باشد. بدوی . چادرنشین : کرد صحرانشین کوه نورد چون بیابانیان بیابان گرد. نظامی .
مترادف و متضاد واژهدان
بادیهپیما، بادیهنشین، بدوی، بیاباننورد، چادرنشین، صحراگرد، صحرانشین، بیابانپو، بیاباننورد بیابانی، صحرایی، وحشی (متضاد: شهرنشین، شهری)
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی