فرهنگ‌ها حساب

معنی بیابان گرد | واژه جو

بیابان گرد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بیابان گرد. [ گ َ ] (نف مرکب ) کسی که در بیابان زیست میکند. صحراگرد باشد. بدوی . چادرنشین : کرد صحرانشین کوه نورد چون بیابانیان بیابان گرد. نظامی .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بادیه‌پیما، بادیه‌نشین، بدوی، بیابان‌نورد، چادرنشین، صحراگرد، صحرانشین، بیابان‌پو، بیابان‌نورد بیابانی، صحرایی، وحشی ≠ شهرنشین، شهری

واژه قبلی: بیابان نوردی واژه بعدی: بیابان گردی