بیات
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع. ] (مص ل.) ۱- شب ماندن در جایی. ۲- شبیخون زدن.
(بَ) (ص.) فاقد تازگی (در مورد مواد پختنی).
(~.) (اِ.) گوشهای از موسیقی ایرانی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع. ] (مص ل.) ۱- شب ماندن در جایی. ۲- شبیخون زدن.
(بَ) (ص.) فاقد تازگی (در مورد مواد پختنی).
(~.) (اِ.) گوشهای از موسیقی ایرانی.