بیاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ رَ یا رِ) (اِ.) گیاهی که ساقة بلند و مستقیم ندارد و شاخههای آن روی زمین افتد مانند کدو، خربزه و غیره ؛ بوته.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ رَ یا رِ) (اِ.) گیاهی که ساقه بلند و مستقیم ندارد و شاخههای آن روی زمین افتد مانند کدو، خربزه و غیره ؛ بوته.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیاره . [ ب َ رَ / رِ ] (اِ) ساقه ٔ گیاه . ◄ ریشه ٔ یک قسم گیاه طبی . (ناظم الاطباء).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه