بیامدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیامدن . [ م َ دَ ] (مص ) آمدن : آهو ز تنگ و کوه بیامد بدشت و راغ بر سبزه باده خوش بوداکنون اگر خوری . رودکی . بیامد دوان دیده بان از چکاد که آمد ز ایران سواری چو باد. فردوسی . رجوع به آمدن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیامدن . [ م َ دَ ] (مص ) آمدن : آهو ز تنگ و کوه بیامد بدشت و راغ بر سبزه باده خوش بوداکنون اگر خوری . رودکی . بیامد دوان دیده بان از چکاد که آمد ز ایران سواری چو باد. فردوسی . رجوع به آمدن شود.