بیت اقصی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیت اقصی . [ ب َ / ب ِ ت ِ اَ صا ] (اِخ ) عبارت است از بیت المقدس و اقصی چه آن مسجدی است که دورتر است از اهل مکه . (از آنندراج ) (از غیاث ) : سر نافه در بیت اقصی کشید ز ناف زمین سر به اقصی کشید. نظامی . رجوع به قدس شود.