بیتانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیتانه . [ ن َ / ن ِ ] (هزوارش، اِ) بیگانه که نقیض آشنا باشد بلغت زند و پازند. (برهان ) (از آنندراج ). به لغت زند و پازند، بیگانه و اجنبی . (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ). هزوارش «بیتنه »، پهلوی «بکانک » (= بیگانه )... (حاشیه ٔ برهان چ معین ). رجوع به بیت اخوان شود.