بیحضوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیحضوری . [ ح ُ ] (حامص مرکب ) بیماری و ناتوانی زیرا که موجب قصور و عبادت و معاش است . (غیاث ). ◄ جمعیت خاطر و فراغ دل نداشتن، چه حضورشکفتگی و خرمی است . (آنندراج ). اضطراب . ◄ خشم . ◄ آزردگی . ◄ غفلت . ◄ نقصان یافتن هوش و حواس . (ناظم الاطباء).