بید برگ

(بَ) (اِمر.) نوعی از پیکانِ تیر که به شکل برگ بید است.<br>

(بَ) (اِمر.) نوعی از پیکانِ تیر که به شکل برگ بید است.

بیدبرگ . [ بی ب َ ] (اِ مرکب ) برگ درخت بید. (فرهنگ فارسی معین ) : ز سهم خدنگ تو وان بیدبرگ بلرزد حسود تو چون بیدبرگ . (از شرفنامه ٔمنیری ). ◄ نوعی از پیکان تیر باشد شبیه به برگ بید. (برهان ) (رشیدی ) (ناظم الاطباء) (انجمن آرا) (آنندراج ) (جهانگیری ). جنسی از پیکان تیر. (شرفنامه ٔ منیری ). نوعی از پیکان که بصورت برگ بید باشد. (از غیاث ). برگ بید نیز گویند. (رشیدی ) : خدنگی که پیکانش بد بیدبرگ فرودوخت بر تارک ترک ترگ . فردوسی . نشانده یکی بیدبرگی بتیر که از سهم او تیر چرخست پیر. فردوسی . به تیری که پیکان او بیدبرگ فرودوخت بر تارک ترک ترگ . (گرشاسبنامه ). ز قاروره و یاسج و بیدبرگ قواره قواره شده درع و ترگ . نظامی . زآفت بیدبرگ باد خزان شاخ پربرگ بید دست گزان . نظامی . بدی گر خود بدی دیو سپیدی به پیش بیدبرگش برگ بیدی . (شرفنامه ٔ منیری ). ز سهم خدنگ تو وان بیدبرگ بلرزد حسود تو چون بیدبرگ . (شرفنامه ٔ منیری ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی