بید زرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بید زرد. [ دِ زَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در شهرستانک این نام را به «سالیکس آک ُ م ُ فیلا» دهند. (یادداشت مؤلف ). گونه ای از درخت بید که در جنگلهای ارس و در کلاکهای میان شیراز و فیروزآباد فراوان است . رجوع به جنگل شناسی ج ١ ص ١٩٥ و گیاه شناسی گل گلاب ص ٢٩٧ شود.
بیدزرد. [ زَ ] (اِخ ) دهی از بخش ایزه ٔ شهرستان اهواز است و ١٣٥ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).
بیدزرد. [ زَ ] (اِخ ) قریه ای است سی فرسنگی میانه ٔ جنوب و مشرق شیراز. (از فارسنامه ٔ ناصری ).