بید معلق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بید معلق . [ دِ م ُ ع َل ْ ل َ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بید مجنون . بید نگون . بید موله . (یادداشت مؤلف ). نوعی از درخت بید که شاخهای تازه و جدید آن نازک و معکوس قرار میگیرد و دارای ماده ٔ «سالیسین » است . (گیاه شناسی گل گلاب ص ٢٩٧). رجوع به بید و بید مجنون شود.