بیرانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیرانی . (حامص ) ویرانی . خراب . (یادداشت ). و رجوع به ویرانی شود.
بیرانی . (ص نسبی ) منسوب است به بیران از قرای نسف . (از معجم البلدان ).
بیرانی . [ ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به بیران از توابع اندلس . ابوحفص عمربن حسن بن عبدالرزاق بیرانی نفری از آنجاست . (از معجم البلدان ).