بیرحمت

بیرحمت . [ رَ م َ ] (ص مرکب ) (از: بی + رحمت ) که بخشایش ندارد. ◄ بیرحم . بی شفقت . نامهربان : این سعدالدین بیرحمتی بود ناجوانمردی . (المضاف الی بدایع الازمان ص ٤٥). بیرحمتم اینچنین چه ماندی ارحم ترحم مگر نخواندی . مولوی . رجوع به رحمت شود.