بیرخ

بیرخ . [ ب َ رَ ] (اِ) این کلمه دربیت زیر (لباب الالباب ج ١ ص ٢٤٢) از محمدبن بدیع نسوی آمده و مؤلف آنرا با تردید ذکر کرده و ارجاع به بیدخ داده اند، و بیدخ بمعنی اسب تیزرو است : که گر ز ابر قبول تو شبنمی یابد ز مرغزار مراد تو برکشد بیرخ .