بیرقدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ رَ) [ تر - فا. ] (اِفا.) علمدار، پرچمدار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ رَ) [ تر - فا. ] (اِفا.) علمدار، پرچمدار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیرقدار. [ ب َ / ب ِ رَ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ بیرق . دارنده ٔ اختر و درفش . علمدار. حامل لواء. حامل بیرق .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی