بیرون نویس کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیرون نویس کردن . [ رون ْ، ن ِ ک َ دَ ](مص مرکب ) از کتابی یا حسابی مطالب یا لغات یا ارقامی را برای مقصودی در جای دیگر نوشتن . عده ای از اقلام حسابی را جدا و جمع کردن . اقلام معلومی را از حسابی در جای دیگر نوشتن . (یادداشت مؤلف ). استخراج کردن مطلب لازم از میان مطالب مشروح در یک کتاب یا رساله .