بیشکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی شکی . [ ش َ ] (حامص مرکب ) حالت و کیفیت بی شک . یقین . عدم تردید. رجوع به بی شک شود.
بیشکی . [ ش َ ] (ص نسبی ) منسوب است به بیشک . و ابومنصورعبدالرحمن بن محمد بیشکی از مردم بانفوذ و ثروتمند ودوست ابونصر اسماعیل بن حماد جوهری صاحب کتاب الصحاح از آنجاست . (از معجم البلدان ). رجوع به بیشک شود.