بیغوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیغوی . [ ب َ ] (اِ) بیغو. پیغو. رجوع به بیغو و پیغو شود.
بیغوی . [ ب َ / ب ِ غ ُ وی ] (ص نسبی ) منسوب به بیغو. ♦ کمر بیغوی ؛ کمرکه بیغو را شاید. کمر گرانبها : ز یاقوت سیصد کمر بیغوی ز گوهر چهل گرزن خسروی . اسدی . رجوع به یبغوی شود.