بیقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیقان . (ع اِ) ج ِ بوق، بمعنی نای بزرگ که نوازند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به بوق شود.
بیقان . (اِخ ) در نزهةالقلوب (ص ٢٨١ از مقاله ٔ ٣ چ اروپا) به همین صورت نام دهی در قزوین آمده است .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیقان . (ع اِ) ج ِ بوق، بمعنی نای بزرگ که نوازند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به بوق شود.
بیقان . (اِخ ) در نزهةالقلوب (ص ٢٨١ از مقاله ٔ ٣ چ اروپا) به همین صورت نام دهی در قزوین آمده است .