بینگول داغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بینگول داغ . [ گُل ْ ] (اِخ ) بنگول داغ . کوه هزاربرکه . رشته ٔ کوه ارمنستان، در شرق ترکیه ٔ آسیاو شمال غربی دریاچه ٔ وان، بلندترین قلعه اش دمیرقلعه (بمعنی قلعه ٔ آهنین ) واقع در قسمت شرقی است و ارتفاعش را بتفاوت از ٢٩٧٧ تا ٣٧٠٠ متر ذکر کرده اند. قلعه ٔ غربی آن بنام بینگول یا طوپراق قلعه تقریباً هم ارتفاع دمیرقلعه است . بینگول داغ دارای دریاچه های متعدد است، و تسمیه ٔ آن [ بین (=هزار) + گول (= دریاچه ) + داغ (= کوه ) ] ناشی از همین است . رود ارس از آن سرچشمه میگیرد. طوایف قزلباش در این ناحیه میزیستند. (از دائرة المعارف فارسی ).