بیوان

بیوان . [ ب َ ی َ ] (اِخ ) محلی است معروف به رأس البیوان و آن در یک میلی دریاچه ٔ تنیس در مصر واقع است و آنجا لنگرگاه دریانوردان است که بطرف شام روند. (از معجم البلدان ).

بیوان . [ بی ] (اِ) اجازت و پروانگی . (آنندراج ).