بیوض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیوض . [ ب َ ] (ع ص ) دجاجة بائضة و بیوض ؛ مرغ تخم گذار. ج، بُیض، بیض . (از منتهی الارب ). خایه گر. بسیار خایه کننده . (زمخشری ). حیوان که تخم نهد. که خایه کند. که بسیار خایه کند مثل مرغ و ماهی . مقابل ولود. (یادداشت مؤلف ).
بیوض . [ ب ُ ] (ع اِ) ج ِ بیضة، به معنی تخم مرغ . بیض . بیضات . (منتهی الارب ). رجوع به بیضة شود.