بیگاه گشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیگاه گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) به آخر شدن روز. بیگاه شدن : چنین گفت کامروز بیگاه گشت . فردوسی . که شد روز تاریک و بیگاه گشت . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیگاه گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) به آخر شدن روز. بیگاه شدن : چنین گفت کامروز بیگاه گشت . فردوسی . که شد روز تاریک و بیگاه گشت . فردوسی .