تأبی

(تَ أَ بّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) سرکشی کردن، سرباز زدن. ۲- (اِمص.) سرکشی، گردنکشی.

(تَ اَ بّ) [ ع. ] (مص م.) کسی را به پدری گرفتن.