تاباک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاباک . (اِ) تپیدن و اضطراب و بیقراری و تب داشتن و مصدر آن تپیدن و بطاء معرب است . (آنندراج ذیل تاپاک ) : از غم و غصه دل دشمنت باد گاه در تاباک و گاهی در سنخج . منصور منطقی . رجوع به تاپاک در همین لغت نامه شود.