تابعدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تابعدار. [ ب ِ ] (نف مرکب ) این لفظ غلط است چرا که لفظ تابع، که صیغه ٔ اسم فاعل است به ترکیب لفظ دار حاجت ندارد اگر اتفاق افتد بجایش تبع دار بدون الف، یا فرمان بردار باید گفت . (غیاث ) (آنندراج ). این اصطلاح در هند متداول بود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی