تابیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تابیه . [ ی ِ ] (اِخ )دهی است از دهستان حومه ٔ بخش سلدوز شهرستان ارومیّه ٨ هزارگزی شمال خاوری نقده، سه هزارگزی شمال شوسه ٔ محمدیار، جلگه، معتدل مالاریایی با ١٠١ تن سکنه آب آن از رودگدار محصول آنجا غلات، چغندر، حبوبات، توتون . شغل اهالی زراعت، گله داری، صنایع دستی آنان جاجیم بافی، راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ).