تاتلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاتلی . [ ت ِ ] (اِ) سفره و دستار خوان را گویند. (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا). دستار خوان باشد. (فرهنگ جهانگیری ). دستر خوان . ساروق : چو خوردم تاتلی برداشت از پیش دعا و شکر نعمت کرد درویش . شیخ جنید خلخالی (از فرهنگ جهانگیری ).