تاتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاتی . (اِخ ) (در زبان اطفال ): تاتی کردن بمعنی راه رفتن در زبان کودکان است .
تاتی . (ص نسبی ) منسوب به تات، رجوع به تات شود.
تاتی . (اِ) تیره ای از شعبه ٔ جباره ٔ ایل عرب از ایلات خمسه ٔ فارس . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٨٧).