تاج بر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاج بر. [ ب َ ] (اِ مرکب ) معرب تاجور و عرب آنرا جمع بسته و تجاوره استعمال کرده است «عدی ّبن زید» گوید: بعد بنی تبع نخاورة قد اطمأنت بها مرازبها (المعرب جوالیقی ص ٣١٩). مصحح در حاشیه ٔ همین صفحه گوید: «سخو»در نسخه ٔ چاپ «لایپزیک » تجاوره را جمع تاجور شناخته ولی این صحیح نیست و این کلمه تصحیفی از «نخاوره » می باشد که از «بنی تبع» بوده اند و این معنی از قصیده آشکار می شود.