تاج فروز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاج فروز. [ ف ُ ] (نف مرکب ) فروزنده ٔ تاج . شکوه دهنده ٔ خسروان . ارجمند گرداننده ٔ پادشاهی . مجازاً موجب سربلندی : خسرو صاحب القران، تاج فروز خسروان جعفردین به صادقی، حیدر کین بصفدری . خاقانی (چ عبدالرسولی ص ٤٣٠).