تادفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تادفی . [ ] (اِخ ) محمدبن یحیی بن یوسف الربعی التادفی الحلبی . نخست بر طریقه ٔ حنبلی بود و سپس حنفی گردید. وی از بعضی دانشمندان در حلب و از شهابی ابن نجار حنبلی در قاهره و غیره کسب علم کرد و در نظم و نثر بارع شد. به نیابت قضاء حنبلیان در حلب گماشته شدو همچنان به مناصب عالیه در دو دولت چرکسی مصر و عثمانی در حلب و حماة و دمشق نایل آمد، آنگاه به قاهره رفت و در سال ٩٤٩ هَ . ق . به حماة بازگشت و در آنجاقلائدالجواهر را در مناقب شیخ عبدالقادر گیلانی و دیگر رجال نوشت (در مصر به چاپ رسیده است ). وی در حلب در اوائل شعبان ٩٥٠ هَ . ق . وفات یافت . رجوع به معجم المطبوعات ج ١ ستون ٢٨٧ و تاریخ حلب ج ٦ ص ٢٥ شود.