تادلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تادلی . [ دَ لی ی ] (ص نسبی ) منسوب به تادلة. رجوع بهمین کلمه شود.
تادلی . [ دَ لی ی ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن محمدبن احمد انصاری قرطبی تادلی، از تادلة (رجوع بهمین کلمه شود). وی شاعر و ادیب بود و ابوالقاسم زمخشری را مدح گفت . (از معجم البلدان : تادلة).
تادلی . [ دَ ] (ِاخ ) یوسف بن یحیی المغربی اللغوی، معروف به تادلی . متوفی بسال ٥٤٠ هَ . ق . او راست : نهایة المقامات فی درایة المقامات للحریری . (اسماء المؤلفین ج ٢ ص ٥٥٢).