تار ساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تار ساز. [رِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رشته ای از سیم یا زه که بر سازها بندند و زخمه بر آن زنند. آنچه از آهن و برنج و طلا یا روده ٔ حیوانات سازند و بر آلات موسیقی بندند، مانند تار چنگ، تار قانون ... رجوع بتار شود.
تارساز. (نف مرکب ) سازنده ٔ تار.