تار مو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تار مو. [ رِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) دانه ٔ موی . تای مو. ◄ مجازاً، خیلی باریک . نزار : بعیادت پیش وی رفته بودم او را یافتم چون تار مویی گداخته . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٤٥٩). ♦ مثل تار مو ؛ خیلی باریک و نزار.