تارچوبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تارچوبه . [ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) دارویی است که در دواها بکار برند و آنرا هلیون نیز گویند. (فرهنگ جهانگیری ) (برهان ). در جهانگیری و برهان قاطع هر دو در حرف تاء مرقوم است، همانا مارچوبه را تارچوبه خوانده اند و آن خطا است و مارچوبه نام تره ایست بستانی که کارند و برآید و آن را پزند و بجای بورانی خورند وبه عربی هلیون گویند. (انجمن آرا) (آنندراج ). تصحیف مارچوبه . (محمد قزوینی از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ) (یادداشت های مرحوم دهخدا). هلیون، گیاهی است، به فارسی مارچوبه و مارگیاه نیز خوانند. (منتهی الارب ).