تارک

(رَ) (اِمصغ.) ۱- فرق سر، میان سر آدمی. ۲- کلاهخود.

(رِ) [ ع. ] (اِفا.)رهاکننده، ترک کننده. ؛ ~ دنیا آن که از دنیا روی برگرداند، زاهد، پارسا. ؛ ~ صلاه آن که نماز نگزارد.