تاریک تر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاریک تر. [ ت َ ] (ص تفضیلی ) سخت تر. سیاه تر. تیره تر : سخن دارد از موی باریکتر ترا دل ز آهن نه تاریک تر. فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج ٧ ص ١٨٣١). بقیصر خزر بود نزدیکتر وزیشان بُدش روزتاریکتر. فردوسی (ایضاً ج ٦ ص ١٤٨١). چو تاریکتر شد شب اسفندیار بپوشید نو جامه ٔ کارزار. فردوسی (ایضاً ج ٦ ص ١٦١٨). بکژّی ترا راه تاریک تر سوی راستی راه باریک تر. فردوسی (ایضاً ج ٨ ص ٢٣١٢).