تاریک روشن

تاریک روشن . [ ری رَ / رُو ش َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) تاریک و روشن . صبحگاه که هنوز هوا تمام روشن نشده است . آن وقت از صبح که هوا گرگ و میش است . آن گاه صبح که هوا نه تاریک تاریک و نه روشن روشن است . زمانی از صبح که تاریکی و روشنایی بهم آمیخته بود. بین الطلوعین . ◄ (اصطلاح نقاشی ) سایه روشن .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی