تازانه

تازانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) مخفف تازیانه است که قمچی باشد. (برهان ) (آنندراج ). مخفف تازیانه . (فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ رشیدی ) (فرهنگ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ) (انجمن آرا). تازیانه . (شرفنامه ٔ منیری ). شلاق . محمد معین در حاشیه ٔ برهان آرد: از تازان + ه (آلت )، پهلوی تاچانک : گر ایدونکه تازانه بازآورم مگر سر بکوشش [ فراز ] آورم . فردوسی (از شرفنامه ٔ منیری ). من این درع و تازانه برداشتم بتوران دگر خوار بگذاشتم . فردوسی . شوم زود تازانه بازآورم اگرچند رنج دراز آورم . فردوسی . یکی بنده تازانه ٔ شاه را ببرد و بیاراست درگاه را سپه را ز سالار و گردنکشان جز آن تازیانه نبودی نشان . فردوسی . پرستنده تازانه ٔ شهریار بیاویخت از درگه ماهیار. فردوسی . بزد بر سر مرد تازانه چند فکندن همی خواست دم ّ سمند. اسدی (از فرهنگ جهانگیری ). سر تازانه خسرو اندرآخت خرقه زآن جایگه برون انداخت . سنائی . گر به تشریف قبولم بنوازی ملکم ور به تازانه ٔ قهرم بزنی شیطانم . سعدی .