تازه نخل

تازه نخل . [ زَ / زِ ن َ ] (اِ مرکب ) نخل تازه . خرمابن جوان و سرسبز. نخل نورسته و باطراوت . خرمابن شاداب و بارور : ز باغ خاطر من خواه تازه نخل سخن ز خشک بید هر افسرده دل چه آری یاد؟ خاقانی . ◄ مجازاً بمعنی محبوب نیز آمده است : تازه نخل گهری را بمن آرید و مرا بهره ای زآن گهری نخل ببر بازدهید. خاقانی .