تازه گوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تازه گوی . [ زَ / زِ ] (نف مرکب ) نو گوینده . نو سراینده . ◄ مجازاً، تازه سخن . نوپرداز. نیکوگفتار. نغزسخن (و جمع آن تازه گویان آید) : بساز لب تازه گویان زند ره نغمه ٔ آبدار سخن . طغرا (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تازه گوی . [ زَ / زِ ] (نف مرکب ) نو گوینده . نو سراینده . ◄ مجازاً، تازه سخن . نوپرداز. نیکوگفتار. نغزسخن (و جمع آن تازه گویان آید) : بساز لب تازه گویان زند ره نغمه ٔ آبدار سخن . طغرا (از آنندراج ).