تازک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تازک . [ زِ ] (اِ) مخفف تازیک . (برهان ) (فرهنگ جهانگیری ) (انجمن آرا) (فرهنگ نظام ) : کیست از تازک و از ترک درین صدر بزرگ ؟ ابوحنیفه (از تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٩٠). مرا چو بر رهشان اوفتم پیاده چو آب شکن دهند بدان چند تازک رهوار. اثیر اخسیکتی . ز چین و ماچین یکرویه تا لب جیحون ز ترک و تازک وز ترکمان غز و خزر. ابونصر احمد رافعی (از فرهنگ جهانگیری ). رجوع به تاجیک و تاز و تازیک و تاژ و تاژیک شود.