تاسیوس

تاسیوس . (اِخ ) تاتیوس . از پادشاهان کورها (سابین ) بنا بروایت افسانه، وی برای انتقام گرفتن از «رومولس » که زنان ملتش را ربوده بود، اسلحه بدست گرفت و بر اثر خیانت «تارپیا» بر کاپیتون (قلعه ٔ روم ) مسلط شد ولی زنان، خود را میان پدران و شوهران خویش انداخته و از جنگ و خونریزی مانع شدند. این دو دسته مردم متحداً شهر را مالک شدند و «تاتیوس » (به لاتن تاسیوس ) قدرت را با «رومولس » تقسیم کرد. تاتیوس پس از پنج سال بوسیله ٔ ساکنان «لاوینیوم » بقتل رسید. رجوع به تاتیوس در همین لغت نامه و تاسیوس در کتاب تمدن قدیم فوستل دوکلانژ ترجمه ٔ نصراﷲ فلسفی ص ٤٦٩ شود.