تانتاکول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تانتاکول . (اِ) مأخوذ از لاتن و در کتب علمی مستعمل است . ضمیمه ٔ متحرکی است که بسیاری از جانوران از جمله «مولوسک »ها و «انفوزوار»ها دارند و به جای آلت لامسه و فهم آنان بکار رود. ♦ تانتاکول داران ؛ این جانوران فقط وقتی جوان هستند دارای مژه میباشند ولی بعد مژه های خود رااز دست میدهند و بوسیله ٔ یک ساقه و یا مستقیماً به نقطه ای ثابت می شوند. شکافی برای ورود غذا ندارند و فقط عده ٔ زیادی تانتاکول دارند که به وسیله ٔ آنها محتویات بدن طعمه ٔ خود را می مکند. نمونه های مهم این نیم رده عبارتند از: «پودفیرا»، «سفروفیرا»، «الانتوسوما» «افلوتا ژمیپارا» و غیره . (از جانورشناسی دکترآزرم ص ٩٧). رجوع به جانورشناسی عمومی دکتر فاطمی ص ٥٦ و ١١٥ شود.