تانسیلو

تانسیلو. [ ل ل ُ ] (اِخ ) شاعر ایتالیائی بسال ١٥١٠ م . در «ونوزا» متولد شد و در ١٥٦٨ م . در «تانو» درگذشت . در سال ١٥٣٥ وابسته ٔ دربار ناپل گشت و جزو ملازمان نایب السلطنه ٔ آنجا «دون پدرو» درآمد. آنگاه در سفرهای متعدد ملازم پسر نایب السلطنه «دون گارسیا» شد. شاعری صمیمی و احساساتی بود و گاه گاه اشعار پرشوری میسرود. «انگورچین ِ» او که بسال ١٥٣٢ پایان یافته بود، بوسیله ٔ «گرن وی » بسال ١٧٥٢ و باز بوسیله ٔ «مرسیه » بسال ١٧٩٨ تحت عنوان «باغ عشق » یا «انگورچین » بفرانسه ترجمه شد. آثار دیگر این شاعر عبارتند از: ١ - قطعات . ٢ - قوافی . ٣ - دو شعر آموزنده : بنام «حوزه » و «دایه » که در آن مادران را به شیر دادن اطفال خود تشویق و تحریض کرد. و در این امر بر (روسو) مقدم است . ٤ - منظومه ٔ مذهبی : بنام «اشکهای سن پیر» بسال ١٦٠٢ م . تمام آثار او بسال ١٧٣٨ م . در ونیز انتشار یافت .